WANDELINGEN door de krochten van mijn brein

De YQs worden gedeeld via Instagram waar je de YQs kunt volgen en wordt uitgenodigd op de quotes te reageren of stuur je reactie naar: ybms@yvonbus.nl.

YQ36 - YQ40

YQ36 - Stel de vraag niet, als je het antwoord niet wilt weten

Een veel gehoord advies is om “vooral geen toestemming te vragen maar achteraf je excuses aan te bieden”.

 

Vooral het tweede deel van dit advies stuit me tegen de borst. Ik ga namelijk uit van het nemen van bewuste beslissingen en het dragen de consequenties van die beslissingen.

 

Dus, ja, als je niet bereid bent naar het antwoord op je vraag te handelen, dan kun je beslissen de vraag niet te stellen. Je excuses voor die beslissing hebben echter mijns inziens geen enkele waarde. Excuses voor de gevolgen van je beslissing als die gevolgen niet te voorspellen waren, dat is een ander verhaal.

gallery/yq036 ©yvonbus

YQ37 - Ik krijg altijd de wildste ideeën op de rustigste momenten.

Het is weer zover: in badpak op een ligbed in de zon staren naar mijn vers gelakte rode tenen. Gooien we dan nog een ‘cocktail in the mix’ dan is helemaal het hek van de dam. In mijn hoofd schilder ik muren in andere kleuren, deel kamers opnieuw in en metsel rustieke semi-vervallen muurtjes met bogen in de tuin.

 

Meestal leiden die wilde gedachten tot niets behoudens een soort van virtuele vermoeidheid die zorgt voor die stevige overtuiging vooral niets van die ideeën ten uitvoer te brengen.

 

Maar soms zit er in die gedachtenwerveling ook een verstild juweeltje zoals het moment waarop ik –drie jaar na haar overlijden – een traantje heb weggepinkt bij de realisatie hoe zeer mijn voeten, inclusief de rode tenen, op die van mijn moeder lijken.

gallery/yq037 - wildste dingen ©yvonbus (small)

YQ38 - Iets hoeft niet lang te duren om goed te zijn.

Een chocolaatje, lente in Nederland, een praatje met zo maar iemand, een oranje stoplicht, verwondering, Lathyrus op een vaas, een adrenalinerush, een bad, Grote Berg patat met mijn lief,  twee minuten stilte, het geven van een compliment, een ijsje, de liefde, het koken van een eitje. Het duurt allemaal maar even. Maar dat maakt het niet minder goed, lekker of fantastisch.

YQ39 - Bij hoge bergen is het uitzicht halverwege beter dan op de top.

Echt! Als de top van die hoge berg niet gehuld is in laaghangende bewolking, dan is er misschien alleen sneeuw en ijs. Of, als je mazzel hebt, een uitzicht op de toppen van de bomen die gestopt zijn met groeien boven de bomengrens, want daarom heet die denkbeeldige grens ook zo.

 

Het uitzicht halverwege daarentegen biedt veel meer variatie. Je kijkt in eerste aanleg niet op de bomen maar er tussen door waardoor je door de bomen het bos ziet en daarnaast ook nog eens alles wat er in leeft. En is er geen bos, dan is er een dal, dat ook weer compleet andere perspectieven biedt.

 

Bovendien bereik je het ‘halverwege’-punt gemakkelijke dan de top, dus ik weet wel waarvoor ik zou kiezen. Geef mij het ‘halverwege’, altijd! Die top is alleen maar leuk als je heel lang wil abseilen; ik heb daar geen behoefte aan.

gallery/yq039 - uitzicht halverwege ©yvonbus

YQ40 - Mijn onderbuik heeft mij nog nooit gefopt.

Mijn onderbuik heeft zich regelmatig doen gelden.

 

Tijdens schoolfeestjes als me gevraagd werd ergens aan mee te doen ‘omdat iedereen het doet’; bij die middelbare, dikke man die tijdens de judo-les altijd met mij grondwerk wilde doen, of op het werk waar een leverancier mij steeds in het pand opzocht zonder dat we een afspraak hadden. Tot dat moment eigenlijk altijd wat ongemakkelijk om naar de onderbuik te luisteren want er was toch (nog) niets gebeurd?

 

Het Hoofd Beveiliging bij mijn werkgever nam mijn twijfel weg met zijn heilige geloof in het onderbuikgevoel. En hij heeft gelijk, mijn onderbuik heeft me nog nooit gefopt. Ik luister nu altijd.

.

gallery/yq040 - onderbuik ©yvonbus (small)